Archief
Verhalen
En zo werd ik verliefd……………………
Het is al weer drie maanden geleden dat ik zoals vele ochtenden van maandag tot en met vrijdag in de trein uit Gouda naar Utrecht moest voor mijn colleges in de Uithof. Het was toen ik op de fiets stapte om naar het station te rijden nog droog maar precies toen ik wilde oversteken bij het station naar de fietsenstalling kreeg ik een plensbui op mijn hoofd. Ik had daar niet op gerekend en ik werd nat tot op het bot, mijn haar mijn gezicht alles was kledder en ik moest haast maken om niet de trein te missen.
Als een verzopen kat strompelde ik de drukte van de trein in en kon net nog op tijd maar kletsnat op een plek plaatsnemen tegenover een jongen, die ik amper door mijn natte haar kon zien. “Hier heb je wat droge tissues dan kun je je hoofd een beetje droogdeppen” “Dank je” zei ik zonder eigenlijk te zien wie die aardige jongen was. Ik kreeg wat tissues en zo goed als het ging droogde ik mijn voorhoofd, gezicht en haar.
Toen zag ik pas wie mij zo fijn en galant hielp in de trein. Altijd ga ik net zoals de meesten smorgens als een zombie in de trein zitten met een Metro of een Spits in mijn hand, maar nu was er iemand die wat zei en mij hielp met droogmaken, goh een mens. “Als je nu in Utrecht ook nog zo moet buiten lopen, dan neem je maar deze kleine paraplu mee, deze kosten toch haast niets en ik stap toch direct de bus in” zei hij op een vriendelijke toon. Een lange stilte brak aan ik was even van de aarde.
Ondertussen reed de trein Utrecht Centraal binnen en ik wilde net iets vragen aan mijn aardige helper toen hij opstapte “tot ziens” zei en in de drukte verdween mij met een paraplu in mijn handen, achterlatend.
Ik ben de hele dag een beetje afwezig geweest en maar terugdenken aan mijn belevenis in de trein. In het weekend heb ik dit aan mijn beste vriendin verteld en die gaf mij de raad eens smorgens de trein in te stappen en direct een paar treinstellen door te lopen en rond te kijken of ik mijn ridder kon vinden. Ik werd er een beetje pissig van dat dit niet binnen een week waar te maken was en ik werd er heel beduusd van, zou ik soms zo maar een beetje verliefd zijn op een vreemde.
Na drie weken van spanning en ontmoediging heb ik maar weer de draad opgepakt en ben ik net zoals altijd weer als een zombie in de trein naar Utrecht op college gegaan.
Op een vrijdagochtend wilde ik naar Hoog Catharijne gaan om te winkelen en ik stapte, twee uur later als de trein naar mijn college, in de trein. Toen ik plaats nam in de sneltrein naar Utrecht hoorde ik plotseling “Hé krijg ik mijn paraplu nog terug” Mijn adem, mijn bloedsomloop, mijn hartslag alles werkte plotseling in een raar en abnormaal ritme en ik kreeg een soort opvlieger, wie was dit ? Eindelijk kreeg ik hem dan toch te zien en…. Ja hoor hij was het. “Wil je hem dan nog terug” zei ik automatisch zonder te blozen, toen ik eindelijk zag dat hij het was, mijn prins op het witte paard.
“Nee hoor, ik wil die paraplu niet terug, maar ik vind het leuk jou nu hier weer terug te zien”. Hij begon spontaan te vertellen dat hij veel gedacht had aan dat leuke voorvalletje in de trein met mij en dat hij eigenlijk nog nooit zoiets met iemand had meegemaakt en hij hoopte toch stiekem mij weer te zien. Zijn naam was Kevin en hij studeert ook in Utrecht, maar nu had hij een paar dagen vrij om een en ander aan te schaffen want hij woont in Den Haag en hij zou binnen een paar weken in een studentenflat in Utrecht gaan wonen.
Wij vergaten alles om ons heen en babbelden honderduit en toen we in Utrecht uitstapten zijn we eerst maar eens wat gaan drinken in een nieuw café naast Hoog Catharijne. Twee uur later zijn we samen onze dingen in Utrecht gaan doen.
Dit alles is nu ongeveer vier weken geleden en er is sindsdien heel wat gebeurd we zijn namelijk ook nog een beetje verliefd op elkaar geworden en dat gevoel wil ik voorlopig nog niet kwijt. Wat er verder gaat gebeuren zal de toekomst uitwijzen, maar zeker weet ik dat er nu twee verliefde studenten smorgens in de trein samen de Metro of de Spits lezen.
Dit alles is nu ongeveer vier weken geleden en er is sindsdien heel wat gebeurd we zijn namelijk ook nog een beetje verliefd op elkaar geworden en dat gevoel wil ik voorlopig nog niet kwijt. Wat er verder gaat gebeuren zal de toekomst uitwijzen, maar zeker weet ik dat er nu twee verliefde studenten smorgens in de trein samen de Metro of de Spits lezen.
Heb je wat te zeiken, doe dat dan hier !
Zeikkrant.be
Als je rijkt bent dan interesseert armoede je zelden of nooit of is het ooit.
Zeikkrant.be
Als je rijkt bent dan interesseert armoede je zelden of nooit of is het ooit.